Dankbare hulde en herinnering aan

Jan Dhaluin

29 juli 1936 – 13 juni 2026

Weduwnaar van Mieke Dekeyser.

Jan was een geboren verteller en de ideale gids voor het René De Clercqmuseum. Hij stemde zijn rondleidingen altijd feilloos af op zijn publiek, of het nu om kinderen of volwassenen ging. Om zijn verhalen nog meer tot leven te wekken, zocht Jan voortdurend naar visuele hulpmiddelen. Grote foto's en figuurtjes - die bijvoorbeeld de kindersterfte in de tijd van René illustreerden - maakten steevast een diepe indruk op de luisteraars.

Bij de open haard in het museum Beeld van de kindersterfte Kleuters in de werkkamer van René De Clercq

Ook bij het kleutertoneel in het oude huisje vormden opa Jan en oma Mieke een perfect duo. Samen met nonkel Arnold lieten zij de kinderen op een prachtige manier ervaren hoe de mensen vroeger leefden.

Jan was enorm creatief en zocht altijd naar wegen om een breder publiek te bereiken. Niets was hem te veel: van kleinschalige zoektochten en wedstrijdjes tot een gedichtendag voor groot en klein. Jan hielp mee om een theaterstuk van René De Clercq weer op de planken te brengen. Op Midzomermarkt werd het geboortehuis van René De Clercq weer voor één dag "Estaminet het Damberd" zoals in de tijd van René De Clercq.

We kunnen de betekenis en de rol van Jan voor het René De Clercqgenootschap en het museum onmogelijk overschatten. We zijn hem dan ook ontzettend dankbaar voor alles wat hij heeft gedaan.

Bezoek van het vierde leerjaar aan het museum Jan speelt dwarsfluit op de zangavond

Samen met Mieke en Arnold stond Jan aan de wieg van het genootschap. Dit trio vormde jarenlang de kern en de drijvende kracht van het bestuur. Dankzij hun jarenlange inzet en toewijding is het genootschap uitgegroeid tot wat het vandaag de dag is.

Op de begrafenis hield Milo Pieters een afscheidstoespraak en Sabine bracht een gedicht van René De Clercq